Minder plastic. Ja dat is beter voor het milieu. Ja, daar kan ik wat mee. Ik ben er ook helemaal voor om het plastic te verminderen. Terug naar de papieren zakken voor het fruit en de groenten bijvoorbeeld. De komkommer krijgt het heus niet koud zonder de plastic jas. Ik kan me de boterhamzakjes van papier ook herinneren. Plastic wegwerp bestek is wel verrekte handig, maar het is plastic. Het alternatief is hout of bamboe. De vorkjes en messen van hout zijn wel handig. Maar de lepel, die lepels, neeeee. Ten eerste is de lepel niet diep genoeg. Op het moment dat ik de soep in zo’n houten lepel krijg, lijkt het alsof de lepel meer honger heeft dan ik. Ik stop de lepel in mijn mond en de binnenkant van mijn bovenlip zuigt zich aan de lepel vast. Alsof mijn bovenlip een blinde geleide hond is schraapt het zich langs het profiel van de lepel. Plop, einde lepel en amper soep.
Nee, houten lepeltjes zijn niet echt de oplossing. Maar wel een nobele gedachte. Bamboe is veel duurder, maar wel meer geschikt voor bestek. Maar we gaan toch geen bamboebossen kappen? Tenzij het productiebossen zijn natuurlijk. Zou dat de reden zijn geweest voor het kappen een gedeelte van het regenwoud? Niet voor de deelnemers van de COP Brasil? U weet wel die klimaatroeptoeters die ons vertellen wanneer we onze wasmachine mogen aanzetten en dat 18 graden warm genoeg is. Zouden die gasten ook aan carpoolen hebben gedacht toen ze allemaal in hun vliegtuigen stapten? Aaaah, mooi woord vliegtuig. VLIEGTUIG, want dat zijn ze. Turkije mag de volgende COP organiseren. Er is zijn agendapunten bekend gemaakt. Let op allemaal: Het verminderen van bomenkap. Let op, nog een keer: HET VERMINDEREN VAN BOMENKAP. ( regenwoud? kap? asfaltweg aangelegd?) Ik vind het hilarisch.
Van de week hoorde ik een tantie zeggen dat de Aarde gevaarlijk opwarmt. Nog geen 5 minuten later rolt een bericht van rechts naar links onder het TV beeld met de tekst: Het is vroeg koud in de herfst dit jaar. Ha, ha, ha, ha, dit neem je toch niet meer serieus.
Terug naar het plastic. Vwoegaaa, heul lang geleden kreeg je je boterhambeleg van de supermarkt op een kartonnetje. De plakjes boterhamworst werden 1 voor 1 op het kartonnetje gelegd. En het geheel werd in een papieren zakjes gestopt met de boveneinden naar binnen gevouwen. Hoe die meneer van de vleeswaren dat zo handig en snel deed, heeft mij altijd verwonderd. Moeders had een Tupper ware bakje waar wat salade in kwam. Het geheel werd niet gewogen, het aantal scheppen was de maatstaf. Nu kun je plastic bakjes met salade kopen. De banderol houdt de deksel op zijn plaats. De deksel is makkelijk te verwijderen. En dan komt het spannendste gedeelte, het verwijderen van het cellofaan. Heeft het een speciaal hoekje? Ja, welk hoekje dan? Natuurlijk het vierde hoekje. Nu komen er pas vaardigheden om dat hoekje kijken. Krijg je het cellofaan volledig zonder kleerscheuren van het bakje gescheiden of…….alleen een gedeelte of…… alleen dat hoekje? Geen stress, pak op voorhand een mes. Geen supermarkt zonder plastic verpakking. Als je als klant toch een plastic tasje wilt, moet je betalen. Een boete eigenlijk. Jij, ja jij daar, plastictas-crimineel, betaal een boete om je plastic tas te vullen en dat met in plastic verpakte spullen. Ik kreeg een beetje hoop toen ik de kartonnen dozen met ontbijtgranen en ontbijtloops zag staan. Totdat je de dozen opent en je oog in oog staat met een plastic zak die ik moet openen met een schaar die ik met een schaar heb moeten bevrijden van zijn tie wraps. We gaan de goede kant op, want we gebruiken keramische bekers in plaats van plastic bekers. Wij wel, de deelnemers van de COP Brasil gebruikten plastic. Het kartonnen bekertje met plastic coating begon te lekken. Ja, en waar haal je dan zonder vliegtuig zo snel tig duizend stenen kopjes vandaan? Opzij die trots, gelik aan de plastic. Hotseflots!